این توصیه متناقض به نظر می‌رسد: اگر به‌شدت خسته هستید، سریع یک اسپرسو (Espresso) بنوشید و بلافاصله بخوابید. با این حال، «چرت قهوه» (Coffee Nap) یک تکنیک اثبات‌شده از نظر زیست‌شناختی است که از فارماکوکینتیک (Pharmacokinetics) دقیق جذب کافئین (Caffeine) بهره می‌برد.
هنگامی که قهوه مصرف می‌کنید، کافئین (Caffeine) فوراً وارد مغز نمی‌شود؛ بلکه باید از مجرای گوارشی (Digestive Tract) عبور کند، وارد جریان خون (Bloodstream) شود و از سد خونی-مغزی (Blood-Brain Barrier) بگذرد؛ فرآیندی که تقریباً بیست دقیقه طول می‌کشد.
به‌طور هم‌زمان، احساس خستگی ناشی از اتصال پیام‌رسان عصبی آدنوزین (Adenosine) به گیرنده‌های (Receptors) مغز است. خوابیدن به‌طور طبیعی این آدنوزین (Adenosine) را پاکسازی می‌کند. اگر بلافاصله پس از نوشیدن قهوه به مدت بیست دقیقه بخوابید، در واقع گیرنده‌ها (Receptors) را کاملاً پاک کرده و جایگاه‌های اتصال خالی ایجاد می‌کنید.
درست زمانی که از این چرت کوتاه بیدار می‌شوید، کافئین (Caffeine) سفر ۲۰ دقیقه‌ای خود را به پایان رسانده و به مغز سرازیر می‌شود. از آنجا که چرت زدن، آدنوزین‌های (Adenosine) رقیب را از میدان به در کرده است، کافئین (Caffeine) دسترسی بی‌مانعی به گیرنده‌ها (Receptors) دارد. نتیجه، یک حالت هوشیاری فوق‌العاده کارآمد است که ثابت می‌کند استراحت استراتژیک و تحریک شیمیایی می‌توانند در هم‌افزایی (Synergy) کامل با یکدیگر عمل کنند.
