قهوه بدون کافئین (Decaffeinated coffee) اغلب توسط سخت‌گیران (Purists) با تردید نگریسته می‌شود و به عنوان نوشیدنی‌ای با کیفیتِ تقلیل‌یافته رد می‌شود. اما واقعیتِ چگونگی حذف دقیق کافئین از دانه سبز قهوه (Green coffee seed)، پیروزی مهندسی شیمی مدرن است.
یک دانه قهوه برشته‌شده (Roasted coffee bean) حاوی بیش از هزار ترکیب پیچیده طعمی و معطر (Aromatic compounds) است. چالش کافئین‌زدایی (Decaffeination)، حذف دقیق یک آلکالوئید (Alkaloid) خاص یعنی کافئین است، بدون اینکه به ۹۹۹ مولکول دیگر که طعم قهوه را می‌سازند، آسیبی وارد شود.
روش‌های مدرن و باکیفیت کافئین‌زدایی بر حلال‌های (Solvents) بسیار پیشرفته متکی هستند. در فرآیند دی‌اکسید کربن فوق‌بحرانی (Supercritical CO2 process)، دی‌اکسید کربن تا حدی تحت فشار قرار می‌گیرد که به حالتی برسد که ویژگی‌های هر دو حالت مایع و گاز را از خود نشان دهد. این سیال فوق‌بحرانی (Supercritical fluid) به عمق ساختار سلولی دانه برشته‌نشده نفوذ کرده، منحصراً به مولکول‌های کافئین متصل می‌شود و پیش‌سازهای طعمی (Flavor precursors) را دست‌نخورده باقی می‌گذارد.
به همین ترتیب، فرآیند آبی سوئیس (Swiss Water Process) از اسمز (Osmosis) استفاده می‌کند و قهوه سبز را در عصاره اشباع‌شده قهوه سبز (Green Coffee Extract) غوطه‌ور می‌سازد. از آنجایی که این عصاره از قبل سرشار از ترکیبات طعمی است، تنها کافئین برای رسیدن به تعادل (Equilibrium) از دانه خارج می‌شود. این یک فریب ملایم و بدون مواد شیمیایی است که روح قهوه را حفظ کرده و در عین حال محرک بیولوژیکی (Biological stimulant) آن را بی‌صدا حذف می‌کند.
