فلت وایت
یک قهوه با شیر مخملی و بر پایه اسپرسو، که با لایه بسیار نازک و کاملاً یکپارچه میکروفوم خود تعریف می‌شود.
پایه اسپرسو
یک دابل اسپرسو را مستقیماً درون فنجان سرامیکی سرو خود عصاره‌گیری کنید. در استرالیا و نیوزیلند، اغلب از یک دابل ریسترتو استفاده می‌شود تا شیرینی و بادی (بافت) را به حداکثر رسانده و در عین حال حجم کل مایع را پایین نگه دارند.
بافت‌سازی شیر
شیر را تا دمای حدود ۶۰ درجه سانتی‌گراد (۱۴۰ درجه فارنهایت) بخاردهی کنید. هدف ایجاد «میکروفوم» است—شیری که فقط به اندازه‌ای هوادهی شده که براق، شیرین و مخملی شود، بدون آنکه کف سفت و خشکی که در کاپوچینوهای سنتی دیده می‌شود را ایجاد کند.
ریزش (The Pour)
شیر بافت‌دار را از ارتفاعی کم به مرکز اسپرسو بریزید تا با کرما ادغام شود، سپس پیچر را تا سطح نوشیدنی پایین بیاورید و کار را با یک لاته آرت به پایان برسانید.
سرو
بلافاصله سرو کنید. نوشیدنی نهایی باید دارای یک لایه نازک و یکپارچه از میکروفوم (حدود نیم سانتی‌متر) باشد که روی یک پایه مایع قوی و قهوه‌محور قرار گرفته است.
فلت وایت که در فرهنگ قهوه تخصصی استرالیا و نیوزیلند در دهه ۱۹۸۰ ریشه دارد، به عنوان واکنشی در برابر کاپوچینوهای بیش‌ازحد کف‌دار و خشکِ آن دوران متولد شد. نام این نوشیدنی به سطح «صاف» (Flat) شیر اشاره دارد که در تضاد با گنبد برجسته و هوادهی‌شده در نوشیدنی‌های دیگر است.
یک فلت وایت اصیل، تمرینی برای یکپارچگی است. برخلاف لاته که بزرگ‌تر و شیرمحورتر است، فلت وایت در فنجان کوچک‌تری (معمولاً ۱۵۰ تا ۱۶۰ میلی‌لیتر) سرو می‌شود که منجر به نسبت بسیار بالاتری از قهوه به شیر می‌گردد. بافت‌سازی شیر در اینجا حیاتی است: شیر باید تا رسیدن به قوامی براق و رنگ‌مانند بخاردهی شود، تا از اولین تا آخرین جرعه به شکلی بی‌نقص با کرمای اسپرسو ترکیب گردد. این امر اجازه می‌دهد تا پروفایل طعمی ظریف و خاستگاه اسپرسو، کانون توجه بلامنازع این نوشیدنی باقی بماند.