کمکس

کمکس که در سال ۱۹۴۱ توسط دکتر پیتر شلومبوم، شیمی‌دان عجیب و غریب اختراع شد، همان‌قدر که یک قهوه‌ساز است، یک اثر هنری مربوط به اواسط قرن بیستم نیز محسوب می‌شود—اثری که جایگاهی دائمی در موزه هنرهای مدرن (MoMA) به دست آورده است. طراحی بی‌نقص و ساعت‌شنیِ آن کاملاً بدون تخلخل است و مطلقاً هیچ طعم اضافی را به نوشیدنی منتقل نمی‌کند.

با این حال، راز واقعی کمکس در فیلترهای کاغذیِ ضخیم و اختصاصیِ آن نهفته است. این فیلترها به طور قابل‌توجهی ضخیم‌تر (اغلب ۲۰ تا ۳0 درصد سنگین‌تر) از کاغذهای استانداردِ قهوه‌های دمی هستند. این تراکم، به دقت تمامی رسوبات را فیلتر کرده و بخش عظیمی از روغن‌های لیپیدی قهوه را به دام می‌اندازد. نتیجه این امر، فنجانی با شفافیت حیرت‌انگیز و بادی (بافت) شبیه به چای است که نت‌های طعمیِ روشن، گلی و اسیدی را به شدت برجسته می‌کند. به دلیل ضخامت فیلتر، کمکس نسبت به V60 به آسیابِ کمی درشت‌تر نیاز دارد تا از متوقف شدن عصاره‌گیری و خفه شدن جریان آب جلوگیری کند.