متغیرهای دم‌آوری صبحگاهی (Morning brewing variables)
هر روز صبح، شما آیین ثابتی را دنبال می‌کنید. دانه‌ها را وزن می‌کنید، آن‌ها را با همان تنظیمات آسیاب (Grind) می‌کنید، آب را با همان دما می‌ریزید و منتظر می‌مانید. با این حال، قهوه درون فنجان (Cup) شما امروز طعمی کمی متفاوت نسبت به دیروز دارد.
این همان زیبایی و در عین حال چالش‌برانگیز بودن قهوه است. قهوه یک محصول کشاورزی زنده و پویاست که به هر چیزی در اطرافش واکنش نشان می‌دهد.
سفر دانه (Journey of the bean)
از لحظه‌ای که دانه برشته (Roast) می‌شود، فرآیند کهنه شدن (Aging) آن آغاز می‌گردد. گاززدایی (Degassing) باعث آزاد شدن دی‌اکسید کربن (Carbon dioxide) می‌شود که به طور اساسی نحوه تعامل آب با ذرات قهوه آسیاب شده (Coffee grounds) را تغییر می‌دهد. قهوه‌ای که سه روز پس از برشته‌کاری (Roasting) دم‌آوری (Brewing) شود، عصاره‌گیری (Extraction) متفاوتی نسبت به همان قهوه در دو هفته بعد خواهد داشت.
شیمی آب (Water chemistry)
آب لوله‌کشی (Tap water) شما یک متغیر ثابت نیست. منابع آب شهری ترکیب معدنی (Mineral composition) خود را بر اساس میزان بارندگی، فصل و منبع آب تغییر می‌دهند. نسبت کلسیم به منیزیم (Calcium-to-magnesium ratio) مستقیماً بر این موضوع تأثیر می‌گذارد که کدام ترکیبات طعمی (Flavor compounds) از ذرات قهوه استخراج (Extracted) شوند.
عامل انسانی (The human factor)
در نهایت، خود شما هستید. ذائقه (Palate) شما تحت تأثیر آنچه دیشب برای شام خورده‌اید، میزان خواب (Sleep quality) و حال‌وهوای کلی شما قرار دارد. گاهی اوقات، قهوه اصلاً تغییر نکرده است؛ بلکه شما تغییر کرده‌اید.
