در دنیای اسپرسو، «تنظیم دقیق» (Dialing in) فرآیند دستکاری متغیرهای فیزیکی برای دستیابی به یک عصاره‌گیری (Extraction) متعادل در محیطی بسیار چالش‌برانگیز برای دم‌آوری است. با عبور پرفشار آب از میان یک قرص قهوه (Puck) فشرده با فشار ۹ بار، حاشیه خطا با دهم گرم و تک‌ثانیه‌ها اندازه‌گیری می‌شود.
این فرآیند بر پایه‌ی چارچوبی استوار از سه متغیر بنا شده است: مقدار قهوه (Dose - قهوه خشک)، خروجی (Yield - اسپرسوی مایع) و زمان (Time - مدت زمان عصاره‌گیری). قانون طلایی تنظیم دقیق این است که دو متغیر را ثابت نگه داشته و تنها یکی را تغییر دهید.
معمولاً مقدار قهوه (Dose) بر اساس اندازه سبد پورتافیلتر (Portafilter basket) ثابت می‌شود (مثلاً ۱۸ گرم). خروجی (Yield) بر اساس نسبت (Ratio) مورد نظر ثابت می‌گردد (مثلاً نسبت ۱:۲ که منجر به ۳۶ گرم عصاره می‌شود). متغیر نهایی، یعنی زمان، صرفاً با تغییر اندازه آسیاب (Grind size) کنترل می‌شود.
اگر شات ۳۶ گرمی در ۱۵ ثانیه عصاره‌گیری شود، آب با سرعت بسیار زیادی عبور کرده و نتیجه آن فنجانی ترش و با عصاره‌گیری ناقص (Under-extracted) خواهد بود. راه حل، ریزتر کردن آسیاب برای افزایش مقاومت است. اگر عصاره‌گیری ۴۵ ثانیه طول بکشد، جریان آب مسدود شده و تانن‌های تلخ و سنگین استخراج می‌شوند. راه حل، درشت‌تر کردن آسیاب است.
با این حال، این اعداد صرفاً پارامترهای اولیه هستند. تنظیم دقیق واقعی مستلزم آن است که باریستا از داده‌های فیزیکی به عنوان نقطه شروع استفاده کرده و از ذائقه (Palate) خود به عنوان داور نهایی بهره ببرد. کالیبراسیون (Calibration) نقطه‌ای است که در آن مکانیکِ سخت‌گیرانه با ادراک حسی انسان تلاقی می‌کند.
